အရက္လာဝယ္ေသာက္ တဲ့ ” ဝိညာဥ္ ” ( ျဖစ္ရပ္မွန္ )

Posted on

ပဲခူးတိုင္း ၊ ေတာင္ငူၿမိဳ႕နယ္ စစ္ေတာင္းျမစ္ အေရွ႕ဘက္ကမ္း က ႐ြာေလး ဟာ ကြၽန္မ တို႔ ဇာတိ ခ်က္ ႂကြေမြးရပ္ေျမေပါ့။ ကြၽန္မဟာ ဗုဒၶဘာသာ ဝင္တစ္ေယာက္ေပ မို႔ ဘယ္သူတရားျပျပ သရဲ ၊ တေစၦ ကို အရမ္းေၾကာက္ တတ္ပါတယ္ ။ တရားလြန္ ကို ေၾကာက္တာပါ ။

ကြၽန္မက တစ္နယ္သားနဲ႕ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး အဲ့ဒီႏွစ္ေတြမွ ႐ြာမွာျပန္လာၿပီး အရက္၊ မုန႔္မ်ိဳးစုံဆိုင္ ေလး ဖြင့္ေရာင္းပါတယ္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ တေပါင္းလ ပြင့္လင္းရာသီမွာေပါ့။ ကြၽန္မတို႔နယ္တစ္ဝိုက္ရဲ႕ ထုံးစံ က ဇာတ္ပြဲတစ္ပြဲဟာ ႐ြာစဥ္လွည့္ၿပီး ကျပပါတယ္။ ဒီဇာတ္၊ ဒီမင္းသား၊ မင္းသမီး ဒီျပဇာတ္ကိုပဲ တစ္႐ြာ ၿပီးတစ္႐ြာ ပြဲလိုက္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ လွည္းရွိသူက လွည္းနဲ႕၊ စက္ဘီး၊ ေျခက်င္စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ပထမဆုံး တေပါင္းလျပည့္ေန႕က ‘ကမ္းနီ ျမသီတင္’ ဘုရားပြဲ ေတာ္က စကတဲ့ ဇာတ္ပြဲဟာ ကြၽန္မတို႔ ႐ြာရဲ႕ အေနာက္ကမ္း၊ ‘ဒိုးအင္း’႐ြာမွာ ကမယ့္ေန႕မွာေပါ့။

မနက္ခင္း ကြၽန္မတို႔ဆိုင္ကို ႐ြာကေန အေရွ႕႐ြာမွာ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သြားေနေနတဲ့ ‘ရန္ေမာင္’ဆိုသူ ေရာက္လာပါတယ္။ သူက ကြၽန္မေယာက်ာ္းကို သိပ္ ခင္တယ္။ သူပါလာတဲ့ ပိႏၷဲသီး၊ ဆိတ္ဖူးေလးေတြေပး ၿပီး နင့္ေယာက်ာ္းနဲ႕ ညပြဲအတူသြားၾကည့္မလို႔တဲ့။ ကြၽန္မက ငါ့ေယာက်ာ္း သူ႕ၿမိဳ႕ျပန္သြားတယ္ဆိုေတာ့ အရက္တစ္လုံး ဝယ္ေသာက္ပါတယ္။ ကြၽန္မက ပိုက္ဆံ မယူဘူးလို႔၊ နင္လည္း လက္ေဆာင္ေတြ ယူလာေပးတာဆိုၿပီး လက္ဖက္သုပ္ တစ္ပြဲသုပ္ေပး လိုက္ပါတယ္။ သူလည္း ေသာက္စားၿပီး ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။

ညေနေလးနာရီေလာက္မွာ ကြၽန္မေမာင္ ေလးနဲ႕ တူေလးက ေဈးကူေရာင္းေပးရာက ပြဲသြားၾကည့္ခ်င္ေၾကာင္း ခြင့္ေတာင္းလို႔ ခြင့္ျပဳေပးၿပီး ေစာ ေစာျပန္လာခဲ့ဖို႔ မွာလိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ကလည္း ျပဇာတ္ၿပီးတာနဲ႕ တန္းျပန္ခဲ့ၾကပါမယ္တဲ့။ ကြၽန္မနဲ႕ ကြၽန္မရဲ႕ သမီးေလးဟာ ဆိုင္ေစာင့္၊ ပြဲသြားပြဲလာ မ်ားကို ေဈးေရာင္းရင္း က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ည ၁၁ နာရီေလာက္မွာ ဆိုင္ကိုသိမ္းရင္း ဂက္စ္မီးကိုပိတ္၊ ဆိုင္ထဲမွာပဲ အိပ္လိုက္ပါတယ္။ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားခ်ိန္မွာ ကြၽန္မရဲ႕နာမည္ေခၚသံကို ၾကားတာမို႔ ကြၽန္မက ဘယ္သူတုန္းဆိုၿပီး ဂက္စ္မီးကို ဖြင့္လိုက္တဲ့အခါမွာ ဆိုင္အျပင္ဘက္ မီးေရာင္ေအာက္မွာ မနက္က ဝတ္ထားတဲ့ အဝတ္အစားနဲ႕ ‘ရန္ေမာင္’ကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

ကြၽန္မရဲ႕ ဆိုင္က ရာဇမတ္ကြက္ေတြလို ယက္ၿပီး ကာထားတာပါ။ သူက ကြၽန္မကို OP တစ္လုံး ေပးပါဆိုၿပီး ပိုက္ဆံ ၂ဝ တန္ေလး ငါး႐ြက္လွမ္းေပးပါတယ္။ ထရံေပါက္ၾကားထဲကပါ။ OP ဆိုတာ အဆီကိုေရေရာၿပီး ေရာင္းတာပါ။ တစ္ပုလင္းကို ၁ဝဝ ပါ။ ကြၽန္မလည္း အရက္တစ္လုံးနဲ႕ ပဲေလွာ္ တစ္ထုပ္ ျဖဳတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ မီးျပန္ ပိတ္လိုက္ၿပီး အိပ္လိုက္တာ မိုးလင္းမွ နိုးပါတယ္။

ဆိုင္ဖြင့္ၿပီး တံမ်က္စည္းလွည္းဖို႔ အလုပ္မွာ ထူးျခား သလိုပဲ တစ္႐ြာလုံးတိတ္ဆိတ္ေနတယ္လို႔ ထင္မိပါ တယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆို အရင္ပြဲရက္မ်ားမွာဆို ျပဇာတ္ ၿပီး ျပန္လာသူ၊ ေအာ္ပရာၿပီး ျပန္လာသူ ဆိုၿပီး တဖြဲဖြဲနဲ႕ေပါ့။ ခုေတာ့ ျပဇာတ္ၿပီး ျပန္လာခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ေမာင္ေလးနဲ႕ တူေလးလည္း ျပန္ေရာက္မလာ။ ဘာ ေၾကာင့္ပါလဲဆိုၿပီး ဆိုင္ေရွ႕မွာ တံျမက္စည္း အလွည္း မွာ ဆိုင္ေရွ႕ မန္က်ည္းပင္ႀကီးေအာက္မွာ ညက ‘ရန္ေမာင္’ကိုေပးလိုက္တဲ့ အရက္ပုလင္းခြံ၊ ပလတ္ စတစ္အခြံ၊ ပဲေလွာ္အခြံေတြကိုလွည္းရင္း ဟိုေကာင္ ဒီေနရာမွာတင္ ေသာက္သြားတာကိုးလို႔ ေတြးၿပီး အရက္ပုလင္းခြံကို ဆိုင္ထဲျပန္ထည့္လိုက္ပါတယ္။

တံျမက္စည္း ဆက္လွည္းေနတုန္းမွာ ပြဲသြားေတြ တလုံးတခဲတည္း ဆူညံစြာနဲ႕ ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ အားလုံးတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာလာၾကတာက ေတာ့ ညကပြဲခင္းထဲမွာ ျပဇာတ္ႀကီး ေကာင္းေနခ်ိန္ မွာ ‘‘ရန္ေမာင္’’အသတ္ခံရလို႔ မိုးမလင္းမခ်င္း ရဲေတြက အျပင္ေပးမထြက္လို႔ ခုမွျပန္လာရတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ အိမ္ကေမာင္နဲ႕ တူေလးလည္း ေရာက္လာၿပီ။ ျပဇာတ္တစ္ဝက္ေလာက္ ၁၂ နာရီေလာက္မွာ အသတ္ခံရတာတဲ့။ ကြၽန္မ ၾကက္ေသ ေသသြားခဲ့ပါတယ္။

သူ ကြၽန္မဆီ အရက္လာဝယ္တဲ့အခ်ိန္ အတိအက်ပါပဲ။ ကြၽန္မဆိုင္ထဲကို ျပန္ဝင္ဖို႔ လုံးဝစိတ္ကူးလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ သူေပးထားတဲ့ ဟင္းသီးဟင္း ႐ြက္ေတြ၊ သူရဲ႕ အရက္ပုလင္းခြံကို ကြၽန္မ လွည့္ေတာင္မၾကည့္ရဲေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႕ကြၽန္မလည္း အိမ္ေပၚတက္၊ အဝတ္အစားသိမ္းၿပီး ကြၽန္မေရာ သမီးေလးပါ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဘာမွမေျပာဘဲ ကြၽန္မရဲ႕ေယာက်ာ္းရွိရာကို ခ်က္ခ်င္းထြက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဆိုင္ကိုလည္း ဒီအတိုင္းပစ္ထားတာပါ။

ဒီစာကိုသာ ႏွစ္ေတြၾကာလို႔ ေရးမိခဲ့ေပမယ့္ ဒီအေၾကာင္းကို ခုထိ ကြၽန္မပါးစပ္နဲ႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဒီေန႕အထိ ဖြင့္ေျပာျပဖို႔ မရဲခဲ့ပါဘူး။ တကယ္ ကိုယ္ ေတြ႕ပါ။ စုံစမ္းၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ ပြဲလယ္ေကာင္ လူအမ်ားႀကီးၾကားထဲ အသတ္ခံရၿပီး ေသသြားေပမယ့္ ရန္ေမာင္အမႈဟာ ဒီေန႕အထိ တရားခံမမိေသးတာလည္း အမွန္ပါပဲ။

လူေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီး ဖမ္းခ်ဳပ္စစ္ ေဆးခံခဲ့ရပါတယ္။

#ဝင္း(ေကတု)
..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *